Zapraszam do mojej "Genealogii dynastycznej". Na stronie
http://www.befado.com.pl/JuRy/Genealog.exe?WO30042 znajdziesz dane
genealogiczne tej rodziny.

  vcard.vcf
< 1K Pobierz

Zjazd klanu



Król Szkocji, Jakub Stuart, rezydując zgodnie z obietnicą wobec Szkotów, raz na kwartał zorganizował huczny bal na cześć Królestwa Szkocji, który to bal, miał zdecydować o sprawie klanu Stewart oraz dynastii Stuartów. Początkowo huczne zabawy doprowadziły do zbudowania wspaniałej atmosfery szkockiego balu. Doszło do zbudowania więzi między Karolem I Stuartem, następcą tronu a Anną Grant, która była niegdyś przyjaciółką Karola I Stuarta, w czasach dzieciństwa. Tymczasem hupca trwała a rozmowy kontynuowano. Debatowano o sprawach Szkocji ale i klanu Stuart, dzięki czemu powzięto uchwałę. Wszyscy książęta, lordowie oraz baroni zostali umownie przyjęcie do linii królewskiej, na dalszych partycjach, jednakże przysługuje im prawo do roszczeń dynastycznych, gdyż ludzie króla dopatrzyli się ogromnych pokrewieństw między linią Lennox a linią królewską. Tymczasem formalnie uznano nazwę klanu, jako nazwę: „klan Stewart”, gdzie wszyscy jej członkowie zostaną nazwani i otrzymają prawo do używania nazwy „Stuart” jako nazwiska. Ów zarządzenie zdecydowanie ujednolici prawo dynastyczne i klanowe, przy czym za zarządzeniem króla Jakuba, rozpoczęto spisywanie genealogii od pierwszych przedstawicieli klanu Stewart aby dopatrzyć się pokrewieństwa oraz więzi. Członkom klanu nie przysługuje prawo dziedziczenia.

Genealologia dynastyczna oraz drzewa genealogiczne rodów arystokratycznych zostałyby całkowicie zrujnowane gdyby do nich wszystkich wprowadzić poprawki wynikające z faktów dobrze znanych (tj. na przykład, że nie książe X... był tatusiem ale jego stangret czy oficerek z dworskiej chorągwi) a gdyby tak pogrzebać i ujawnić te mniej znane to byłby dopiero ambaras. Było to jednak zjawisko pozytywne - przypływ świeżej plebejskiej krwi wpływał naogół ożywczo zbytnio już błekitny kolor krwi naszych elit. A że ktoś był tam synalkiem rzeźnika, cóż to ma za znaczenie. Dla mnie osobiście dynastia Sabaudzka jest szczególnie obrzydliwa z zupełnie innego powodu - dla jej uczczenia wzniesiono w samym środku przepięknego Rzymu coś tak obrzydliwego jak ten pomnik - mauzoleum czyli "maszyna do pisania" jak to Włosi nazywają. Brrrrr

No cóż, to jeszcze jeden dowód na obrzydliwość tej nacji.

PS. Zawsze się wpieklam, jak ktoś mówi, że Rzym lub Florencja to włoskie miasta - nieprawda, Rzym jest Romański a Florencja Toskańska i to jest zupełnie coś innego. Włochy to obrzydliwy produkt Sabaudów!

Pzdr. dla TW i Marmotte! Zamilkliście coś, czyżbyście byli bliżej Wiednia, czyli w Tatrach?

To czy Jezus miał trwały związek z MM jest zapisane w NT, a cała kwestia polega na tym czy my potrafimy to odczytać. Może kiedyś to wyjaśnię, choć ostatnimi czasy natchnienie mnie opuściło. Nie wiem Oliwko czy zapoznałaś się z materiałami, które swojego czasu zamieściłem w temacie „Genealogia i życie Jezusa”, opisywałem tam na jakich zasadach dochodziło we wspólnocie esseńskiej do zawierania małżeństw dynastycznych.
Esseńczycy jako wspólnota religijna tego szczególnego okresu w dziejach Izraela stanowiła szczególny rodzaj wyznawców judaizmu, szczególny bo kładący wielki nacisk na zachowanie tradycji i przestrzeganiu surowych praw judaizmu. My jako chrześcijanie nie mamy praktycznie w ogóle przygotowania historycznego, aby swobodnie poruszać się w tych b. trudnych tematach kultu i tą naszą nie wiedzę wykorzystuje współczesny kościół, podając nam na tacy gotowe rozwiązania, które ogół wiernych łyka jak świeże bułeczki, mylnie wierząc w nieomylność KK , który note bene sam sobie tą nieomylność zastrzegł i ustanowił jako jeden z dogmatów wiary.

ObywatelX



Czytałam ,ale przyznaje nie wszystko łapie ,nie wiem skąd ty masz takie wiadomości
czy to tak jest.
Nie ze wszystkim sie zgadzam co sie tyczy tych opisów.

Czy wszyscy byli Esseńczykami ? Josef i Miriam? to by potrzeba Żyda ,żeby potwierdził

Co do Miriam i Jeszui i tego ,że ją miłował inaczej niż inne niewiasty? a czegóż to ma
dowodzic?
Przecież o Janie tez jest powiedziane Uczeń ,którego Miłował -- i co powiadaja że
/tak słuszałam/ był gejem ?

Wszystko bierze sie z tego ,że nie Poznali KIM Jeszua Jest.

Strona poświęcona genealogii dynastycznej i nie tylko.
To chyba dość "stara"stronka w internecie,ale nic nie traci na wartości.

Naprawdę warto obejrzeć.

http://genealog.home.pl/

Nabyłem wreszcie, na razie fragmenty, ale pełna wersja ma wyjść w wydawnictwie Penguin Classics w tłumaczeniu Paul Lunde i Caroline Stone, książkę al-Masudiego, arabskiego podróżnika z X wieku. Źródła arabskie są bardzo cenne dla poznania dawnej Słowiańszczyzny.

Mas‘ūdī urodził się w Bagdadzie około roku 890, a zmarł w Egipcie w 956. Żył zatem w czasach tuż przed powstaniem państwa polskiego. Przez całe swoje życie podróżował intensywnie, odwiedził wiele głównych miejsc na obszarze obecnej Syrii. Iraku, Palestyny, Egiptu, Półwyspu Arabskiego, Iranu, Afganistanu, Pakistanu i Indii, Wietnamu, Sumatry i Chin. Nazywany „Herodotem Arabów” napisał 36 książek, z których przetrwały tylko dwie. Mam nadzieję, że odnajdą się inne rękopisy. Był ciekawy świata, flory i fauny, religii. Z pasją rozmawiał z Żydami, Chrześcijanami, Zoroastrianami i Hindusami notując ich wierzenia i opinie. Ten fragment jaki tłumaczę z jego książki „Łąki złota i kopalnie drogocennych kamieni” [Murūj al-Dhahab wa Ma‘ādin al-Jawhar] dotyczy jego uwag odnośnie Słowian, zarówno zasłyszanych jak i wziętych z doświadczenia.

„Słowianie pochodzą od Mādhāy, syna Jafeta, syna Noego. Wszystkie ludy słowiańskie swoje pochodzenie i genealogie biorą od niego, a przynajmniej taka jest opinia większości tych, którzy poświecili się badaniu tych spraw. Mieszkają na północy skąd rozprzestrzenili się na zachód.

Słowianie podzieleni są na kilka różnych ludów, które prowadzą wojny między sobą i mają swych królów. Niektórzy z nich są wiary chrześcijańskiej należąc do sekty jakobickiej (mój p.– syryjskiego kościoła), gdy inni są poganami i nie posiadają pisma objawionego, ani nie znają boskiego prawa.

Pośród tych różnych ludów tworzących ten pogański rodzaj, jest jeden, który w starożytnych czasach posiadał nadrzędną władzę. Ich król nazywany był Mājik, a sami siebie nazywali Walītābā [Wiltzes ?]. W przeszłości wszyscy Słowianie przyjęli ich nadrzędność, albowiem było zwyczajem wśród nich, że wybierali spośród siebie najwyższego władcę, a inni władycy uważali się jego wasalami.

Inne ludy słowiańskie o jakich należy wspomnieć: Istrāna, których król w naszych czasach nazywa się Basqlābij [Wacław?]; Dūlāba (zachodni Dulebianie ?), których obecny król nazywa się Wānjslāf. Następnie Namjīn („Niemcy”), których król zwany jest Gharānd [Konrad], pośród wszystkich Słowian słyną jako najlepsi jeźdźcy i najdzielniejsi. Po nich Manābin i ich król Ratīmīr; Sarbīn [Serbowie], lud słowiański straszny z powodów dla których długo by wyjaśniać, a ich czynów nie potrzeba opisywać w szczegółach. Nie są powiązani z jakąś religią.

Inne ludy to Murāwa [Morawianie], Kharwātīn [Chorwaci], Sāsīn [albo Saksonowie, albo Czesi ‘Cacin’], Khashānīn i Barānijābīn. Imiona niektórych królów jakie podaliśmy są tak naprawdę ich dynastycznymi tytułami.

Sarbīnowie o których wspomniałem maja obyczaj spalania się żywcem, gdy król lud dowódca zginą. Spalają także swoje konie. Ludy te posiadają zwyczaje podobne do zwyczajów Hindusów. (...)”

„ Poganie, którzy żyją w tym kraju {Chazarów – mój p.] należą do różnych narodów, a wśród nich są Słowianie i Rūsowie, którzy mieszkają w jednej z dwóch części tego miasta. Palą swych zmarłych na stosach wraz z nieżywymi końmi, uzbrojeniem i sprzętami. Gdy mężczyzna umiera, jego żona jest palona żywcem wraz z nim, lecz jeśli żona umiera przed mężem, ten nie podziela jej losu. Jeśli mężczyzna umiera przed małżeństwem, daje się mu pośmiertną żonę. Kobiety namiętnie pragną być spalone, ponieważ wierzą, że pójdą do raju. Zwyczaj ten, jak już wspomniałem obecny jest w Indiach z tą różnicą, że tam kobieta musi wyrazić zgodę na spalenie.”